piątek, 23 listopada 2007

Pozwolenie na klimatyzator

Czy instalując klimatyzator split w oknie na parapecie zewnętrznym, a nie na ścianie musze mieć zgodę administracji lub wspólnoty mieszkańców? Nie planuję mocowań do ściany budynku tylko do parapetu i ramy okna. Mieszkanie jest moją własnością i mieści się na drugim piętrzę.

Szanowny Panie, proponuję skontaktować się z administracją, (najczęściej wymagana jest zgoda właściciela budynku) gdyż jak zauważyliśmy z pytań od Państwa wielu mieszkańców narzeka na klimatyzatory zewnętrzne montowane w okolicach okien, balkonów swoich sąsiadów, gdyż emitują one w zależności od różnych parametrów i jakości urządzenia pewien poziom hałasu, który bywa dla niektórych uciążliwy. Sugeruję zatem aby zwrócił się Pan o zgodę do właściciela budynku, on zapewne zażąda parametrów technicznych od producenta, aby wykluczyć zbyt głośne urządzenie.
Z poważaniem, Agnieszka Pióro
specjalista ds. marketingu Daikin Airconditioning Poland Sp. z o.o.

źródło: http://www.muratordom.pl

piątek, 16 listopada 2007

Pompa ciepła w klimatyzacji - zimą grzeje, latem chłodzi

Dotychczas zajmowaliśmy się pompą ciepła w roli źródła energii cieplnej dla c.o. i c.w.u. Okazuje się, że pompa ciepła doskonale radzi sobie również z chłodzeniem pomieszczeń i może efektywnie współpracować z systemem wentylacji. A są to sprawy nie mniej ważne niż ogrzewanie – wystarczy spojrzeć obok na krzywą duszności, czyli zależność odczucia duszności od temperatury i wilgotności.

Rozpatrzymy cztery tematy. Najpierw dwa sposoby chłodzenia pompą ciepła, nazywane aktywnym i pasywnym. Następnie zastosowanie pompy ciepła w roli rekuperatora, czyli urządzenia odzyskującego ciepło z powietrza usuwanego z pomieszczenia lub wciąganego do pomieszczenia. Nie sposób też pominąć w tym miejscu roli gruntowych wymienników ciepła. Będzie to czwarty temat tego artykułu.

Chłodzenie aktywne

Każda pompa ciepła teoretycznie nadaje się zarówno do ogrzewania jak i chłodzenia. Przecież pompa ciepła to lodówka, tyle że pracująca odwrotnie. Dokonajmy zatem odwrócenia funkcji pompy ciepła i uzyskamy chłodziarkę. Pompy ciepła mogą więc służyć zarówno jako źródła ciepła jak też jako chłodziarki. Aby wykorzystać pompę ciepła do chłodzenia pomieszczeń, wystarczy odwrócić zarówno kierunek tłoczenia sprężarki jak i zawór rozprężający, zmieniając tym samym kierunek przepływu czynnika chłodniczego i, oczywiście, kierunek przepływu ciepła.

Można to zrealizować według schematu odwracalnej pompy ciepła, pokazanego na schemacie poniżej, przy czym w układzie rys. 1a pompa pracuje w trybie ogrzewania, a w układzie rys. 1b – w trybie chłodzenia. W obiegu czynnika chłodniczego sprężarkę podłączono przez zawór czterodrożny, który pozwala odwracać kierunek jej włączenia. Dołączono też równolegle do zaworu rozprężającego drugi identyczny zawór lecz skierowany w przeciwną stronę. Zawór trójdrożny pozwala włączyć w obwód jeden z dwóch zaworów rozprężających.

W trybie ogrzewania rys. 1a sprężarka tłoczy gazowy czynnik chłodniczy do wymiennika ciepła systemu grzewczego (c.o. i c.w.u.). W wymienniku czynnik skrapla się oddając ciepło do systemu grzewczego. Przez przełączenie zaworu czterodrożnego sprężarka działa w kierunku przeciwnym, zatem skraplacz i parownik zamieniają się rolami rys. 1b, i ciepło jest odbierane (parownik) z systemu grzewczego, schładzając jego czynnik (np. wodę w instalacji podłogowej, nazywaną w tym trybie pracy wodą lodową).

Schemat działania odwracalnej pompy ciepła w trybie:



Następnie to ciepło jest oddawane przez wymiennik (skraplacz) do układu dolnego źródła (np. do solanki w kolektorze gruntowym). Oczywiście, odwrócony jest też kierunek włączenia zaworu rozprężającego.

W trybie ogrzewania pompa ciepła ma trochę większą moc i sprawność, niż w trybie chłodzenia. Wynika to stąd, że energia elektryczna pobierana przez sprężarkę zamienia się w ciepło, które w trybie ogrzewania dodaje się do ciepła pobieranego z dolnego źródła. W trybie chłodzenia ta dodatkowa energia cieplna również powstaje w sprężarce, pogarszając jednak w tym przypadku bilans chłodzenia.

Praktycznie każdy producent ma w swojej ofercie pompy ciepła odwracalne lub jest w stanie zaoferować taką pompę na zamówienie. Jednak pompa ciepła z opcją chłodzenia jest droższa, nawet do 30%, mimo że tryb chłodzenia uzyskuje się przez niewielkie zmiany konstrukcyjne i programowe.

W niektórych rozwiązaniach (np. VATRA) pompa odwracalna pracując w trybie chłodzenia aktywnego wytwarza wodę lodową do klimatyzowania pomieszczeń, a jednocześnie zużywa pobierane ciepło do ogrzewania c.w.u. Mamy więc „dwa w jednym”, tj. można powiedzieć, że klimatyzacja jest realizowana za darmo przy okazji podgrzewania c.w.u. Gdy temperatura c.w.u. osiągnie pewną graniczną wartość, następuje przełączenie układu i ciepło pobierane z wody lodowej jest oddawane do dolnego źródła (np. do solanki w kolektorze gruntowym).

Chłodzenie pasywne

Można powiedzieć, że pompa ciepła w tym rozwiązaniu nie pracuje, gdyż sprężarka jest wyłączona. Korzysta się z możliwości naturalnego schładzania (funkcja „natural cooling”) pomieszczeń czynnikiem z dolnego źródła (solanka lub woda) oddającym ciepło do gruntu. Jak wiemy, grunt ma temperaturę ok. 10°C, a więc niższą od temperatury w pomieszczeniach.

Ze względu na wysoką temperaturę powietrza w lecie, funkcja „natural cooling” jest oczywiście niemożliwa w pompach powietrze/woda. W pompach z gruntowym dolnym źródłem ten tryb pracy wymaga niewielkich zmian konstrukcyjnych – dodatkowego wymiennika z układem odpowiednio sterowanych zaworów trójdrożnych i pomp obiegowych rys. 2.



Programator wyłącza sprężarkę pompy ciepła i pracują tylko pompy obiegowe układu pierwotnego B oraz wtórnego E, a zawory trójdrożne C, G włączają wymiennik ciepła chłodzenia D. Zatem woda z ogrzewania podłogowego F, przepływając przez wymiennik D, oddaje swoje ciepło czynnikowi obiegu pierwotnego (solance w kolektorze gruntowym, lub wodzie w układzie dwóch studni). Schładzana woda instalacji połogowej odbiera ciepło z pomieszczenia.

Do chłodzenia pomieszczeń można stosować również instalację nadmuchową, działającą poprzez klimakonwektory lub kasetony sufitowe. Instalacja nadmuchowa ma prostsze sterowanie, gdyż wymaga tylko zastosowania czujnika temperatury powietrza wewnątrz pomieszczeń, który wyłączy system chłodzenia, gdy temperatura spadnie poniżej zadanej wartości. W przypadku podłogówki lub innej instalacji płaszczyznowej (ściennej lub sufitowej), poza czujnikiem temperatury, konieczny jest również czujnik wilgotności, aby automatyka wyłączała system chłodzenia, gdy powietrze osiąga wilgotność bliską punktu rosy.

Chodzi o to, aby uniknąć skraplania się wilgoci z powietrza na chłodnej powierzchni podłogi. Porównując różne rozwiązania chłodzenia pomieszczeń, można je uszeregować w kolejności od najgorszych do najlepszych. Najgorszym rozwiązaniem jest zastosowanie grzejników wodnych, zresztą nie zalecane również do ogrzewania pompą ciepła. Do chłodzenia tym bardziej się nie nadaje, ze względu na niewielką powierzchnię grzejników, a więc słabą wymianę ciepła. Ponadto, grzejniki są montowane nisko przy podłodze, a ciepłe powietrze zbiera się wysoko przy suficie.

Lepszym rozwiązaniem jest chłodzenie zimną wodą krążącą w rurach podłogówki. Wprawdzie wymiana ciepła może się odbywać wyłącznie przez promieniowanie, gdyż ciepłe powietrze nie opada na dół, ale chłodzenie odbywa się całą powierzchnią podłogi. Skuteczność chłodzenia podłogowego można znakomicie poprawić przez wywołanie krążenia powietrza.

W przypadku stosowania instalacji podłogowej zarówno do ogrzewania jak i chłodzenia, należy zadbać o to, by rury były płytko zagłębione pod posadzką (<1>Najlepszym rozwiązaniem są konwektory wyposażone w wentylator z regulowanym strumieniem chłodnego powietrza.

Takie rozwiązanie umożliwia szybkie i skuteczne schładzanie pomieszczeń, a także precyzyjną regulację klimatu w pomieszczeniu. Jednak stosowanie klimakonwektorów zarówno do chłodzenia jak i do grzania jest nie najlepszym rozwiązaniem, gdyż grzanie podłogowe ma swoje charakterystyczne zalety, a wadą klimakonwektorów jest generowany przez nie lekki szum, który podczas grzania w nocy może być dokuczliwy.

Najlepszym wyjściem jest stosowanie obu rozwiązań razem, tj. podłogówki wykorzystywanej wyłącznie do ogrzewania w zimie oraz klimakonwektorów używanych wyłącznie w lecie do chłodzenia. W lecie po schłodzeniu pomieszczeń w ciągu dnia, można wyłączyć szumiące klimakonwektory na noc.

Warto zwrócić uwagę na dwie zalety systemu pasywnego. Pierwszą jest bardzo duża efektywność energetyczna, czyli bardzo niskie koszty eksploatacji, wynikające wyłącznie z niewielkich strat mocy (około 300 W) w pracujących pompach obiegowych. Drugą zaletą jest korzystny wpływ pracy w trybie chłodzenia na regenerację termiczną dolnego źródła wyziębionego po zimowym sezonie grzewczym. W trybie chłodzenia dolne źródło jest podgrzewane ciepłem pobieranym z pomieszczenia.

Wentylacja z rekuperacją

Pompy ciepła powietrze/woda oraz powietrze/powietrze można w różnorodny sposób stosować do wentylacji i klimatyzacji pomieszczeń. W systemie wentylacji wywiewnej rys. 3 rolą pompy ciepła jest „zagospodarowanie” ciepła traconego wraz z wywiewanym powietrzem.

Trzeba tu zaznaczyć, że we współczesnych domach, szczelnych i dobrze termoizolowanych, wentylacja ma dominujący udział (40-50%) w stratach ciepła. Odzyskanie 70-90% ciepła z powietrza wywiewanego ma więc istotne znaczenie ekonomiczne. Ciepło odzyskiwane z wywiewanego powietrza jest w pompie ciepła zużywane najczęściej do ogrzewania c.w.u., a niekiedy nawet do ogrzewania wody w instalacji c.o.

Świeże powietrze napływa do domu z zewnątrz przez nawiewniki rys. 3. W lecie istnieją możliwości pobierania ciepła z gorącego powietrza wciąganego do budynku z zewnątrz, przy czym pobrane ciepło służy do podgrzewania c.w.u., a niejako „przy okazji” osiągamy efekt klimatyzacji, tj. schłodzenia świeżego powietrza, napływającego z zewnątrz do domu.


Gruntowy Wymiennik Ciepła (GWC)

To świetne, coraz częściej stosowane w polskich domach rozwiązanie. Prosta budowa (szczegółowe informacje można znaleźć m.in. na www.taniaklima.pl) pozwala wykonać GWC samodzielnie przy niewielkich kosztach materiałów – kilka tysięcy złotych. Dla domu jednorodzinnego o powierzchni ok. 150 m2 wystarczy kilka m3 czystego żwiru wsypanego do jamy o głębokości do 3 m rys. 4.

Powietrze wsysane z atmosfery, przepływając przez złoże żwirowe, wymienia ciepło ze złożem, którego temperatura niezależnie od pory roku jest stała na poziomie +10°C (± 2°C). Zatem w lecie gorące powietrze się ochładza (np. z +30°C do +20°C), a w zimie mroźne powietrze się nagrzewa (np. z -20°C do 0°C). Warto dodać, że powietrze jest nie tylko chłodzone (w lecie) lub nagrzewane (w zimie), ale również nawilżane lub osuszane, a także filtrowane.

GWC może więc spełniać następujące funkcje:
  • klimatyzacja w lecie, tj. schłodzone, uzdatnione powietrze może być wprost wdmuchiwane do pomieszczeń;
  • klimatyzacja w zimie, przy czym powietrze wstępnie podgrzane w GWC przepływa przez rekuperator, gdzie ogrzewa się dodatkowo ciepłem pobieranym z powietrza usuwanego z pomieszczeń na zewnątrz;
  • w zimie wspomaganie pracy pompy ciepła powietrze/woda. Poprzez odgałęzienie do pompy ciepła rys. 4 powietrze wstępnie ogrzane w GWC spełnia rolę dolnego źródła dla pompy ciepła. Podwyższenie temperatury powietrza (dolnego źródła) o 10 do 20°C pozwala zwiększyć sprawność pompy ciepła nawet o 50%. W ten sposób GWC ma istotny udział w zasilaniu energią cieplną systemu c.o. i c.w.u.
Można też spotkać bardzo zaawansowane technologicznie rozwiązania GWC, oferowane przez firmy jako specjalne produkty. Na przykład system płytowy GWC, oferowany przez firmę PRO-VENT pod nazwą GEO-System, albo produkt firmy REHAU pod nazwą AWADUKT Thermo, wyróżniający się zastosowaniem antybakteryjnych rur. Są to produkty zalecane do domów energooszczędnych, w szczególności pasywnych.



źródło: http://www.budujemydom.pl

piątek, 2 listopada 2007

Klimatyzowane koszule

Japoński technik Kouzi Ichigaya zaprojektował specjalną koszulę na upały, wyposażoną w wentylatory, która zasilana jest m.in. za pomocą kabla USB.

Po obu stronach tylnej części koszuli zostały umieszczone wiatraki, które chłodzą miejsce najbardziej przylegające do krzesła, co zdaniem projektanta ma poprawiać komfort pracy. Prędkość obrotów obydwu wentylatorów można regulować za pomocą dołączonego kabla USB ze specjalnym regulatorem.

Klimatyzowana koszula może również czerpać zasilanie z czterech baterii AA lub zasilacza samochodowego. W chwili obecnej dostępne są modele z krótkim rękawem, w wersji damskiej i męskiej.




źródło informacji i zdjęć: 4press.pl, gizmodo.com

piątek, 26 października 2007

Klimatyzacja zimą

Klimatyzacja to w samochodzie duże udogodnienie. Jednak należy o nią dbać nie tylko w okresie letnim, ale także w zimie, kiedy staje się pomocna np. podczas odparowywania szyb.

Zima to doskonały okres na sprawdzenie stanu układu klimatyzacyjnego z dwóch powodów. Po pierwsze minęły ciepłe miesiące, w których klimatyzacja używana była bardzo często, co mogło spowodować pojawienie się jakichś wad. Po drugie, ewentualny przegląd urządzenia w okresie zimowym jest z reguły tańszy. Serwisy oraz salony samochodowe właśnie wtedy organizują promocje, dzięki którym za taką usługę można zapłacić znacznie mniej niż w lecie. Jest jeszcze jeden istotny element o którym mówi Cezary Grys, właściciel serwisu Bosch Car Service z Głogowa.

"Utarła się opinia, że przegląd klimatyzacji to pora przed sezonem letnim. Jednak nic bardziej mylnego. Nowe systemy posiadają sprężarki bez tradycyjnych sprzęgieł elektromagnetycznych, co oznacza, że układ pracuje stale "zapięty", więc sprawność działania jest równie ważna w okresie letnim jak i zimowym."

I to właśnie sprężarka jest jednym z najważniejszych elementów klimatyzacji, która podczas przeglądu zostaje poddana szczególnej kontroli. W sprężarce znajduje się sprzęgło i olej, które także podlegają dokładnemu przeglądowi. Podczas przeglądu sprawdza się, czy szczelność całego układu, przyłączy i zaworów działa poprawnie, aby nie dochodziło do najdrobniejszych wycieków oleju, które mogą okazać się zabójcze dla sprężarki. A wówczas nie pozostaje nic innego, jak całkowita wymiana elementu z kosztami sięgającymi nawet 2 500 tys. zł.

"Podczas przeglądu klimatyzacji sprawdzane jest także ciśnienie robocze panujące w układzie, po stronie wysokiego i niskiego ciśnienia" - dodaje Cezary Grys. "Ten pomiar pozwala stwierdzić poprawność działania praktycznie całego systemu. Do czynności kontrolnych zalicza się także sprawdzenie wentylatora chłodnicy klimatyzacji oraz pomiar temperatury wewnątrz pojazdu."

W zimie kierowcy często muszą walczyć z zaparowanymi szybami. Tutaj bardzo przydaje się sprawnie działająca klimatyzacja oraz jej filtr kabinowy, który minimum raz w roku musi zostać wymieniony na nowy. Aby układ klimatyzacyjny działał poprawnie, powinno się go włączać przynajmniej raz na tydzień, na minimum 10-15 minut. Filtr kabinowy zapewnia ponadto świeże powietrze w aucie, pozbawione pyłków i drobnoustrojów.

Specjaliści zalecają przeprowadzanie przeglądu klimatyzacji co rok. Koszt takiego zabiegu wynosi średnio 150 zł.

źródło: http://www.motogazeta.mojeauto.pl

poniedziałek, 1 października 2007

Czy klimatyzacja może być przyczyną przeziębień?

Urządzenia klimatyzacyjne, podobnie jak każde inne, powinny być właściwie dobrane i użytkowane.
Stosowanie klimatyzacji ma na celu zapewnienie w pomieszczeniu komfortu cieplnego. Składa się na to odpowiednia temperatura w pomieszczeniu, właściwe rozprowadzenie powietrza przez klimatyzator, wilgotność powietrza.
Bardzo istotnym czynnikiem, zwłaszcza przy nasilonym upale, jest utrzymywanie różnicy temperatury wewnątrz i na zewnątrz nieprzekraczającej 8oC. Gdy okres przebywania ludzi w klimatyzowanym pomieszczeniu jest krótszy niż 3 godziny, różnica temperatur nie powinna przekraczać 5oC. Związane jest to z koniecznością aklimatyzacji ludzi do warunków otoczenia.
Przy właściwie zaprojektowanej klimatyzacji strumień nawiewanego powietrza nie powinien wywołać uczucia przeciągu.
Zależnie od indywidualnych możliwości montażu i preferencji użytkownika klimatyzator powinien być tak zlokalizowany, by ruch powietrza był jak najmniej odczuwalny, a prędkość nawiewu nie przekraczała wartości dopuszczalnych.
Wskazane jest, aby klimatyzator pracował przy najniższych prędkościach nawiewu powietrza chłodzącego. Reasumując, właściwie dobrana klimatyzacja poprawi warunki panujące w pomieszczeniu nie przyczyniając się do przeziębień przebywających w nim osób.

niedziela, 16 września 2007

Wentylacja mechaniczna zdecentralizowana

W polskiej normie PN/B-03430 dopuszczono stosowanie takiej wentylacji, „działającej niezależnie w każdym mieszkaniu (lub jego poszczególnych pomieszczeniach) i uruchamianej okresowo przez użytkownika mieszkania, pod warunkiem skutecznego zabezpieczenia przed możliwością dotarcia usuwanego powietrza do innych mieszkań". W katalogach firmowych można spotkać określenie wentylacja jednorurowa, które pochodzi z języka niemieckiego, ponieważ systemy tego rodzaju oferowane na naszym rynku pochodzą głównie z krajów niemieckojęzycznych, gdzie są szeroko stosowane. Nazwa system wentylacji jednorurowej podkreśla jego ważną cechę, tzn. stosowanie wspólnego przewodu pionowego do podłączania wielu wentylatorów znajdujących się w pomieszczeniach w nie wyposażonych.

System ten działa na zasadzie wentylacji podciśnieniowej. Zainstalowane wentylatory w pomieszczeniach, gdzie powstaje najwięcej zapachów i wilgoci, takich jak kuchnie, łazienki, toalety wytwarzają podciśnienie w całym mieszkaniu. Podciśnienie powoduje statyczny napływ świeżego powietrza poprzez elementy nawiewne umieszczone w ścianach zewnętrznych budynku w pomieszczeniach mieszkalnych: w pokoju dziennym, gabinecie, sypialniach. Następuje wymiana powietrza w tych pomieszczeniach, ponieważ panujące podciśnienie wymusza dalszy przepływ powietrza do strefy przejściowej, tzn. korytarza, holu, przedpokoju i dalej do pomieszczeń higeniczno-sanitarnych i kuchni, skąd za pośrednictwem wentylatorów, podłączonych do wspólnych pionowych przewodów wentylacyjnych, odprowadzane jest na zewnątrz budynku. Wymiana powietrza w mieszkaniu odpowiada przy tym ilości powietrza odprowadzonej przez wentylatory, pod warunkiem, że zostanie zapewniony dopływ świeżego powietrza realizowany za pośrednictwem elementów nawiewnych. Dla zagwarantowania prawidłowego funkcjonowania wentylacji w mieszkaniu elementy nawiewne należy montować w sypialniach, pokojach dziecięcych i dziennych.

Elementy nawiewne muszą posiadać określone własności:

• skuteczne tłumienie hałasu z zewnątrz,

• ochrona przed opadami atmosferycznymi i przeciągami,

• możliwość zmiany przekroju przepływu i zamknięcia,

• samoczynne ograniczenie wielkości max. strumienia,

• ochrona przed insektami,

• filtr powietrza,

• łatwość czyszczenia dzięki możliwości wyjmowania części wewnętrznych.

Należy zwrócić uwagę na właściwy rodzaj dobranego nawiewnika. W systemie wentylacji jednorurowej należy stosowaç nawiewniki ciśnieniowe, ponieważ ich automatyka zapewnia wystarczający dopływ powietrza w momencie zapotrzebowania (gdy wentylatory pracują) i ograniczenie przepływu do minimum (gdy wentylatory nie pracują). Nawiewniki sterowane wilgotnością w pomieszczeniu nie spełniają tych wymagań, dlatego nie zaleca się ich stosowania w systemie wentylacji jednorurowej.

Zalety systemu
Wentylatory umieszczone w kuchni, łazience i WC są podłączone do wspólnych pionów wentylacyjnych, w zależności od producenta możliwe jest podłączenie kilkudziesięciu wentylatorów na 20 i więcej kondygnacjach. Urządzenia pozwalają na stosowanie rur spiro do budowy pionów o małych przekrojach, utrzymując założoną wydajność przy jednoczesnej pracy innych wentylatorów w pionie.

Taki sposób odprowadzania powietrza posiada wiele zalet:

• pozwala zaoszczędzić wiele powierzchni użytkowej w budynku,

• eliminuje źródło hałasu na dachu (wentylator dachowy), wymagające bardzo często stosowania kosztownych nasadowych tłumików hałasu lub dodatkowych konstrukcji ograniczających emisję hałasu,

• znacząco redukuje awaryjność działania wentylacji (uszkodzenie jednego wentylatora nie ma żadnego wpływu na funkcjonowanie pozostałych),

• gwarantuje utrzymanie założonej wydajności w granicach dopuszczalnej tolerancji niezależnie od stopnia obciążenia systemu oraz warunków atmosferycznych,

• pozwala użytkownikowi na indywidualne sterowanie wydajnością zasadniczą wentylatora w zależności od jego potrzeb, tzn. intensywność wentylacji zostaje okresowo zwiększona w momencie rzeczywistego na nią zapotrzebowania (system jest energooszczędny),

• ogranicza zużycie materiałów i komponentów (np. nie ma potrzeby stosowania dodatkowych tłumików),

• upraszcza montaż, co oznacza znaczną redukcję czasu pracy i kosztów robocizny, w dużym stopniu wyklucza błędy wykonawcze, nie ma potrzeby pracochłonnej regulacji,

• nie wymaga dodatkowych zabezpieczeń przeciwpożarowych (są zintegrowane z obudową wentylatora w wykonaniu przeciwpożarowym).

Zalety te przekładają się wprost na zmniejszenie koszów ponoszonych przez inwestora, co należałoby uwzględnić przy kalkulacji opłacalności stosowania wentylacji jednorurowej. Natomiast każdy użytkownik otrzymuje nowoczesną, energooszczędną i skuteczną wentylację, jednocześnie bardzo tanią w eksploatacji.

Urządzenia
Urządzenia stosowane w tego typu systemach składają się z dwóch podstawowych elementów, obudowy i wkładu (jednostki) wentylatora. Takie rozwiązanie pozwala na stosowanie wielu kombinacji urządzeń, zgodnie z założeniami projektowymi instalacji wentylacyjnej. Obudowy wentylatorów przeznaczone są zarówno do montażu podtynkowego (szczególnie w nowych budynkach), jak również do montażu natynkowego (w nowych i istniejących budynkach). Dostępne są wykonania z ochroną przeciwpożarową. Ważnym elementem konstrukcyjnym każdej obudowy jest szczelna klapa zwrotna umiejscowiona w króçcu wywiewnym. Warunkiem poprawnego funkcjonowania systemu jest całkowite wyeliminowanie możliwości przedostawania się powietrza wywiewnego usuwanego z określonego pomieszczenia do innego, podłączonego do tego samego pionu wentylacyjnego. Konstrukcja klapy zwrotnej pozwala na swobodne usuwanie powietrza przez wentylator do przewodu głównego pionu wentylacyjnego. Natomiast w okresie przerw w pracy wentylatora jest całkowicie i szczelnie zamknięta za pośrednictwem sprężyny powrotnej.

Wkłady wentylatorów posiadają najczęściej stopniowaną wydajność w zakresie 30-100 m3/h, co pozwala na ich stosowanie w kuchniach i pomieszczeniach higeniczno-sanitarnych, dla których normowe wymagania odnośnie minimalnych wydajności odprowadzanego powietrza wynoszą od 30 do 70 m3/h. Wkłady wentylatorów wyposażone są w zintegrowane układy sterujące, które pozwalają na wybór właściwego rodzaju pracy:

• wentylacja jednostopniowa okresowa (uruchamiana przez użytkownika),

• wentylacja dwustopniowa: podstawowa (ciągła) i okresowa (wyższy bieg), obecnie najczęściej stosowana w budynkach wielorodzinnych.

• wentylacja ze sterowaniem interwałowym okresowa (uruchamiana przez użytkownika lub po upływie określonego czasu włączana automatycznie),

• wentylacja WC ze zwłoką czasową,

• wentylacja łazienki w zależności od wilgotności,

• wentylacja z czujnikiem ruchu,

• wentylacja dwóch pomieszczeń (np. łazienki i WC) jednym urządzeniem.

Uważny Czytelnik może zadaç pytanie: Jaki jest poziom hałasu w pomieszczeniu, w którym został zainstalowany taki wentylator? Pytanie jest uzasadnione i bardzo istotne. Każdy wentylator jest źródłem hałasu, a jednym z podstawowych warunków, jakie powinna spełniać wentylacja w mieszkaniu jest jak najmniejszy poziom hałasu. Marzeniem projektantów, inwestorów, instalatorów i użytkowników jest wentylator, którego prawie nie słychaç. Wiodące firmy oferują urządzenia, które mogą pracowaç całodobowo w kuchniach i pomieszczeniach sanitarnych w mieszkaniach przy wydajności nominalnej 60 m3/h (zgodnie z PN87/B-02151/02), a dla wydajności 30 m3/h poziom ciśnienia akustycznego został zredukowany poniżej 30 dB(A).

Ochrona przeciwpożarowa
System wentylacji jednorurowej wymaga zastosowania ochrony przeciwpożarowej przy podłączeniu do wspólnego przewodu głównego więcej niż dwóch mieszkań w budynkach mieszkalnych. Koncepcja ochrony przeciwpożarowej przy stosowaniu wentylacji jednorurowej polega na wykorzystaniu pionowego kanału murowanego lub betonowego na całej wysokości budynku jako samodzielnej strefy pożarowej, w której umieszczone zostają przewody główne pionów wentylacyjnych. Podłączenie dowolnego wentylatora systemu do przewodu głównego wymaga zastosowania klapy odcinającej, zapobiegającej rozprzestrzenianiu się pożaru między strefami pożarowymi. Klasa odporności ogniowej klapy odcinającej systemu powinna wynosiç EI 30 dla budynków klasy „D" i „E" oraz EI 60 dla budynków klasy „B" i „C". Klapa odcinająca jest wyposażeniem obudowy wentylatora w wykonaniu przeciwpożarowym. Ponieważ nie ma zharmonizowanych norm europejskich odnośnie ochrony pożarowej dla tego systemu, producent lub dostawca powinien posiadaç Aprobatę Techniczną ITB w Warszawie, potwierdzającą klasę odporności ogniowej urządzeń minimum EI 60. Klasa ta oznacza, że obudowa wentylatora wraz z szybem wentylacyjnym mają szczelność i izolacyjność ogniową nie mniejszą niż 60 minut.

źródło: http://www.klimatyzacja.pl/index.php/podSa/art_went/743/743

wtorek, 11 września 2007

Wentylacja mechaniczna centralna

Wentylacja mechaniczna centralna, ze wspólnym przewodem zbiorczym, do którego podłączone są pomieszczenia z wielu mieszkań, jest korzystna ze względu na niewielką powierzchnię zajmowaną przez instalację wentylacyjną. Jednak dla prawidłowego funkcjonowania tego systemu, z uwagi na właściwe zabezpieczenie akustyczne, jak również wyeliminowanie przenikania zapachów, wymagana jest praca ciągła. W związku z tym w instalacjach centralnych z zastosowaniem konwencjonalnych wentylatorów dachowych lub kanałowych odprowadzana jest duża ilość ogrzanego powietrza wentylacyjnego na zewnątrz, co prowadzi do dużych strat energii. Pracochłonne wyregulowanie instalacji, mała odporność systemu na nieuprawnione ingerencje użytkowników w okresie eksploatacji oraz hałas wewnątrz i na zewnątrz budynku to istotne wady wentylacji centralnej, których eliminacja podnosi znacznie koszty całego systemu.

źródło: http://www.klimatyzacja.pl/index.php/podSa/art_went/743/743